Z życia taty — ojcostwo bez ściemy
Nie jestem tatą-katastrofistą. Nie krzyczę, nie zakazuję, nie owijam dzieci w bawełnę. Ale mam w sobie coś, co nie daje spokoju — ciche przeczucie, że zaraz coś pójdzie nie tak. I co najgorsze? Czasem mam rację.
Czytaj dalej →Długo myślałem, że rozmowy o finansach to nie temat dla dzieci. Myliłem się – i to grubo. Sprawdź, kiedy zacząć i jak nie popełnić moich błędów.
Czytaj dalej →Przez lata myślałem, że bycie spokojnym tatą to znaczy nie pokazywać emocji. Dopiero moje dzieci nauczyły mnie, że to zupełnie odwrotnie. Może czas przestać udawać, że wszystko gra?
Czytaj dalej →Narodziny dziecka to wielkie święto – ale dla Twojej partnerki to też ogromne wyzwanie fizyczne i emocjonalne. Jak naprawdę jej pomóc, nie tylko "być obok"? Mam kilka konkretnych podpowiedzi z własnego podwórka.
Czytaj dalej →Nie jestem tatą, który krzyczy „uważaj!" przy każdym kroku. Ale w środku? Tam mam pełnoetatowego katastrofistę. W 2026 roku coraz więcej ojców przyznaje się do tego samego — i dobrze, że w końcu o tym mówimy.
Czytaj dalej →Przez długi czas omijałem kuchnię szerokim łukiem. Dopóki pewnego sobotniego ranka mój syn nie stanął obok mnie z drewnianą łyżką i nie powiedział: „Tato, ja też chcę". I wszystko się zmieniło. Gotowanie z dziećmi to nie chaos – to jeden z najlepszych sposobów na prawdziwy czas razem.
Czytaj dalej →W 2026 roku coraz więcej mówi się o ojcu jako figurze emocjonalnej — nie tylko tym od naprawiania rowerów i kupowania lodów. Ale co, jeśli twoja największa emocja to ten cichy, lepki strach, że coś się stanie? Piszę o tym, bo sam przez to przechodzę.
Czytaj dalej →Twoje dziecko patrzy ci prosto w oczy i mówi „nienawidzę cię". Serce staje, szczęka opada. Wiem, byłem tam. I powiem ci szczerze – można przez to przejść bez dramatu po obu stronach.
Czytaj dalej →